In 1988 was er de opening van het nieuwe Sint Jozef. Op de opendag hiervan
    was het even een kijkje nemen. Boven in het nieuwe gebouw was een ruimte
    waar alleen maar twee draaitafels  een cassetterecorder  en een bandrecorder
    stonden. Twee microfoons maakten  het plaatje compleet. “Wat is dit?” vroeg
    ik aan een jongeman die daar rond liep. Het was Heiko Kuipers, wat later bleek
    de grote kracht achter dit  alles.  Het bleek namelijk de omroep te zijn voor de
    bejaarden. En wel met de welluidende naam B.O.H.S. De stond voor de Bejaarden
    Omroep Hoogezand  Sappmeer.  Nadat Heiko mij alles had uitgelegd, was voor
    mij  de  vraag:  “Is het  leuk  om  eens  een  verhaaltje  voor  te  l ezen  in het
    Gronings?” Het antwoord was direct, zo van;”Graag! We hebben een streektaal
    programma en zitten te  springen om  mensen  die een verhaal gedicht of een
    bijdrage willen  leveren!” Ik  schreef toen  al in de streektaal. We hebben gelijk
    voor de zondag een afspraak gemaakt.

    Mijn eerste  radio  maken  was  een  fijt.  Ik had  genoeg  liggen en zo  kwam ik
    op die zondag met wat verhaaltjes dat kamertje bovenin  het  Sint Jozef binnen
    stappen.  Een  wat  dikke  meneer  zat   achter  de  microfoon  en   achter  de
    knoppen Joop Koeneman, die later  nog weer  terug komt  in mijn verhaal.  Zijn
    naam dhr Emmo  Vogel. Ik  las zo als  het  hoorde   keurig  mijn verhaaltje  voor.
    Het  programma  duurde  drie  kwartier.  Er werden  nog wat plaatjes  gedraaid
    en toen de eindtune. Een nummer van Ede Staal was het.
    “Kom je de  volgende  week weer?” vroeg de  heer  Vogel mij. “Graag!” vertelde
    ik hem. De week daarop was heel anders  dan dat ik  had gedacht.  Toen ik het
    kamertje binnen stapte,  was daar  alleen maar  dhr Koeneman. “De heer Vogel
    komt niet weer. Je moet  het  hele  programma  alleen  doen. " vertelde hij  mij.
    Dus, werd ik  voor de leeuwen  gegooid.  Ik heb  de  driekwartier prachtig  vol
    gekregen. Mijn gast  was  een  oude  man die  toevallig langs  kwam. Zijn naam
    weet ik niet meer.  Van de  drie  kwartier  werd  al jouw  een uur  gemaakt en
    nam  vanaf  die  tijd  een  uur  voor mijn  rekening.  Mijn programma kreeg
    een andere naam. Toezeboudel  ging  het  heten.  En zo  heet  het  nu  nog.
    Ook hier kom ik later op terug. Ook kreeg het een andere begin tune. Maakte
    mijn  eigen draaiboek en stelde  het  hele  programma  zelf samen.  Sprak  met
    ouderen en verenigingen die in het verzorgingshuis opgetraden.

    “We worden lokaal!” riep Heiko. “En we gaan heten Radio Compagnie!” vertelde mij
    Jose Martin. Zij werkte in die tijd bij Radio Drenthe en had een naam bedacht voor
    de lokale omroep voor Hoogezand en Sappemeer.

    Na daar een halfjaar met plezier te hebben gewerkt en elke zondag mijn zegje te
    doen, werden we uit het Sint Jozef gezet. De kamer moest gebruik worden voor
    mensen die op bezoek waren. Tijdelijk onder komen in het oude Voor Anker.

    Intussen was de organisatie van de lokale omroep in volle gang. Het was echt
    behelpen in het oude Voor Anker. Ongeveer een halfjaar hebben we daar gezeten.
    Toen kwam de melding dat we gingen verkassen en dat de lokale omroep zijn
    intrede deed. Eind 1989 werd Radio Compagnie een nieuw onderkomen geboden
    in het huidige pand van de EDON te Sappemeer. De kelder van het gebouw
    werd geschikt gemaakt voor de lokale omroep van Hoogezand-Sappemeer.
    Op 1 april 1990 was de eerste uitzending via de kabel van Radio Compagnie
    een feit. Later verhuisden we naar de Noorderstraat. Daar zit het nu nog.

    24 jaar werk ik daar nu. Diverse radio programma’s gemaakt, zoals: Vot noa t nijs.
    Van proat komt proat. Elke zaterdag op locatie, bij de verenigingen langs en
    clubgebouwen bezoeken. En dan natuurlijk nog steeds Toezeboudel. Ook
    werden er, om de programma’s goed te vullen, hoorspelen geschreven. Kwam
    Henri Wierth voorbij met zijn Nansie Koakelhenne. Luuk Houwing met verhalen.
    Henk Puister met verhalen en gedichten. Ook de bijdragen van Gerhard Jansema,
    Chris Nannen, Willie Kerdijk  en Sim Noordhof niet te vergeten. Ze hadden en
    hebben altijd wel wat bijzonders. De artiesten die altijd graag langs kwamen en
    komen. Ook het vereniging leven kwam  en   komt graag.
    Kortom het is er altijd gezellig. De radiocursussen die ik heb gegeven, werden altijd
    goed bezogd.  
    In December 2012 was het de  1250 ste Toezeboudel. En op 8 december 2013 maak
    ik 25 jaar radioprogramma's.  

    Hoogezand oktober 2013